Blaasontsteking: bacteriën en resistentie patronen

Er wordt een grote variatie aan bacteriën gevonden bij blaasontstekingen van de hond, met een toenemende mate van resistentie. Aan de hand van twee grote studies geven we hieronder een beeld van blaasontstekingen bij de hond. In de studie van Ball (2008)[1] zijn 1557 samples onderzocht, en in de studie van Wong (2015)[2] zijn hiervoor 1636 samples onderzocht. Hieronder de belangrijkste bevindingen.

Meest voorkomen uropathogenen

De meest voorkomende bacterie is de E.coli infectie, zowel bij ongecompliceerde als bij gecompliceerde infecties. Het is ook de meest voorkomende infecties bij herhalingsinfecties, en dan gaat het vaak om isolaten die resistent zijn voor één voor meer antibiotica. Het is dus belangrijk om dit te weten bij het inzetten van de therapie!

In het algemeen wordt er een toename in het voorkomen van resistentie gevonden in de loop van de tijd, zowel bij de E.coli infecties als bij de Staphylococcen infecties.

Studies Ball (2008) n = 1557Wong (2015) n = 1636
Meest voorkomende pathogenen:%%
E.coli51.152.5
Staphylococcen spp.3.813.6
Staph intermedius16.5NA
Enterococcen spp10.213.3
Proteus spp5.95.4
Streptococcen spp.4.63.9

Formularium richtlijn en adviezen:

Formularium cystisis[3] hond;  advies parenteraal:

1e keuze              trimethoprim-sulfonamide combinatie

2e keuze              amoxicilline (+clavulaanzuur) ampicilline, cefalexine, cefadroxil

3e keuze              op basis van Antibiogram

Indicatie therapieduur: variëren van 5 – 7 dagen bij ongecompliceerde cystitis tot 4 weken bij gecompliceerde cystitis

Resistentie patronen

Belangrijke bevindingen uit deze studies zijn:

  • Er is geen enkel antibioticum dat bij 80% van de geïsoleerde bacteriën werkt
  • Voor TMPS (1e keuze middel) wordt bij 79 – 90 % van de isolaten gevoeligheid aangetoond, echter dit percentage is lager bij gecompliceerde infecties!
  • Bij resistentie voor TMPS wordt vaak resistentie voor meerdere antibiotica ( 3 – 10) aangetoond
  • Voor de 2e keuze middelen amoxycilline (+clavulaanzuur), ampicilline, cefalexine en cefadroxil wordt in toenemende mate resistentie gevonden, daarom is het onverstandig om bij een herhalingstherapie dit zonder ANTIBIOGRAM in te zetten.
  • Juist bij gecompliceerde cystitis gevallen worden vaak multi- resistente bacteriën aangetroffen.
  • Er is een toename van resistentie gevonden bij E.coli, staphylococcen spp. en enterococcen spp..
  • Bij proteus spp. wordt geen toename in het voorkomen van resistentie gezien, maar er komt wel veel resistentie voor bij proteus spp.

Goed advies is maatwerk

Een goed behandeladvies is maatwerk. Niet alle antibiotica kunnen gecombineerd worden en ontwikkeling van resistentie moet ten alle tijd voorkomen worden. We overleggen graag voor een passend advies bij uw patienten.

Neem contact op voor antwoord op uw vragen: 06 516 079 30 of marielle@mbmvet.nl

 

 


[1] Ball et al., 2008, Canadian Veterinary Journal, Antimicrobial resistance and prevalence of canine uropathogens at the Western College of Veterinary Medicine Veterinary Teaching Hospital, 2002 – 2007.

[2] Wong et al., 2015, Journal of Veterinary Internal Medicine, Antimicrobial susceptibility patterns in urinary tract infections in dogs (2010 – 2013).

[3] Blaastontsteking wordt cystitis genoemd in de Medische literatuur

2016 MBM Vet | Webdesign: Webton.nl